Oriental World

ขุนศึกลู่เหวินหลง แรงบันดาลใจสู่ "เอี้ยคัง"

“เอี้ยคัง” น่าจะเป็นหนึ่งในตัวละครที่มีผู้ชิงชังและสังเวชที่มากสุดในบรรดาตัวละครจากปลายปากกาของ กิมย้ง เขาผู้นี้ควรจะเป็นสหายคู่ขวัญกับก๊วยเจ๋งใน "มังกรหยก" แต่ด้วยความมักใหญ่ใฝ่สูง ทำตัวจมไม่ลง และอกตัญญู จึงทำให้พบจุดจบที่น่าเวทนา และหลายคนแสนจะสะใจยิ่ง

ตามท้องเรื่อง เอี้ยคัง เป็นลูกชายของเอี๊ยทิซิมกับนางเปาเสียะย้อ เอี้ยทิซิมเป็นทายาทของตระกูลเอี้ย หรือตระกูลหยาง มีสายเลือดและวีรกรรมนักรบแห่งต้าซ่ง ชิงชังพวกกิมก๊กยิ่งนัก ครอบครัวนี้ลี้ภัยมาอยู่กับ
ก๊วยเซ่าเทียน ผู้รักบ้านเมืองอีกครอบครัวหนึ่ง ผูกพันกันดั่งพี่น้อง

คืนหนึ่งทั้ง 2 ครอบครัวได้รับรองนักพรตคิวชู่กีผู้ห้าวหาญ สังหารพวกกิมก๊กแล้วบุกเข้ามาหาที่พักพิง หลังจากประลองฝีมือกันพักใหญ่ จนทราบความร้ายกาจของแต่ละคน อีกทั้งยังรับทราบความจริงว่า ทั้งหมดแล้วแต่ผู้รักบ้านเมือง ก็พากันผูกมิตรประหนึ่งพี่น้องร่วมท้องคลานตามกันมา


ภาพ "สี่ขุนพลแห่งจงซิง" (中兴四将) วาดโดย หลิวซงเหนียน จิตรกรสมัยราชวงศ์ซ่ง ในภาพซ้ายสุดเป็นรูปของงักฮุย กับผู้ติดตาม คาดว่าเป็นภาพเหมือนที่น่าจะเข้าเค้าขุนศึกใหญ่มากที่สุด เพราะวาดในยุคร่วมสมัย งานชิ้นนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์พระราชวังต้องห้าม 
ที่มาของภาพ

ในเวลานั้น ฮูหยิน ของทั้ง 2 ครอบครัวกำลังตั้งครรภ์ ไม่ทราบว่าชายหรือหญิง นักพรตคิวชู่กีจึงตั้งชื่อลูก
ของก๊วยเซ่าเทียนไว้รอท่าว่า "ก๊วยเจ๋ง" และตั้งชื่อลูกของเอี้ยทิซิมว่า "เอี้ยคัง" โดยนำอักษรของคำว่า
"เจ๋งคัง" หรือกรณีจิ้งคัง (靖康事变) หรือความอัปยศแห่งจิ้งคัง (靖康之耻) อันเป็นชื่อศักราชที่อาณาจักรเป่ยซ่งถูกพวกกิมก๊กรุกรานจนตีเมืองแตก จับพระเจ้าซ่งฮุยจงและซ่งชินจงเป็นเชลย ปลดเชื้อพระวงศ์ลงเป็นข้าทาส กดขี่ชาวซ่งอย่างโหดร้าย ที่ตั้งชื่ออนาคตทายาทของทั้ง 2 เช่นนี้ ก็เพื่อมิให้ลืมเลือดความอดสูที่
ชาวฮั่นต้องถูกชาวกิมก๊กข่มเหง

แต่แล้วเหมือนโชคชะตาเล่นตลก ในเวลาเดียวกันนั้นเอง อ้วงง้วนอั้งเลียก อ๋องแห่งกิมก๊ก (อาณาจักรจิน) ซมซานมาพบกับเปาเซียะเยียก แล้วหลงใหลนางจนถอนตัวไม่ขึ้น ถึงกับส่งทหารมาแย่งชิง เอี๊ยทิซิมผู้เป็นสามีสู้กับพวกทหารจนตัวตาย

ส่วนภรรยาของเขาถูกอ๋องกิมก๊กพาตัวไปพร้อมเอี้ยคัง แล้วเลี้ยงบำเรอในฐานะชายา ส่วนเอี้ยคังก็รักยิ่งกว่าลูกในไส้ หวังใจว่าจะให้เป็นอ๋องสืบต่อไป ซึ่งเอี้ยคังก็หาทราบไม่ว่า บิดาที่แท้จริงคือ วีรบุรุษผู้กล้า
ชาวต้าซ่ง พานหลงใหลกับฐานะลูกท่านอ๋องชาติศัตรู ช่วยบิดาจอมปลอมทำร้ายชาวซ่งครั้งแล้วครั้งเล่า


ภาพพระเจ้าซ่งฮุยจง มูลเหตุความอัปยศแห่งรัชศกจิ้งคัง ที่มาของภาพ

ชีวิตตอนนี้ของ เอี้ยคัง คาดว่า กิมย้ง ขอยืมพล็อตมาจากเรื่อง ซัวเย่ฉวนจ้วน (说岳全传) หรือ
ตำนานงักฮุยฉบับบริบูรณ์ มีตอนหนึ่งชาวละครงิ้้วนิยมนำไปเล่นเรียกว่า ตอนแปดค้อนยักษ์คะนอง หรือ
ปาต้าฉุย (八大锤) เล่าเรื่องขุนพลคนสำคัญของงักฮุย หนึ่งในนั้นคือ ลู่เหวินหลง

ลู่เหวินหลง (陆文龙) เป็นบุตรบุญธรรมของ จินอู้ซู่ (金兀术) หรือ หวันเหยียน อู้ซู่ (完颜兀术) ขุนพล
ผู้ยิ่งใหญ่อาณาจักจิน มีตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี และมีบรรดาศักดิ์เป็นถึงอ๋อง ครั้งหนึ่ง อู้ซู่ ยกทัพตีเมืองลู่อัน ของอาณาจักรซ่ง ขุนศึกลู่เติงต่อสู้ต้านทานอย่างกล้าหาญจนตัวตายพร้อมกับฮูหยิน เหลือแต่บุตรทารกน้อยรอดชีวิต จินอู้ซู่ จึงนำทารกไปเลี้ยงดูพร้อมด้วยแม่นมของเขา ให้ชื่อว่า ลู่เหวินหลง ให้การศึกษาฝึกปรือจนมีความสามารถเป็นขุนศึกหนุ่มที่ยากจะเทียมทานได้ แต่ไม่แพร่งพรายที่มาของลูกบุญธรรมว่าเป็นใครมาจากไหน

16 ปีต่อมา อู้ซู่กรีฑาทัพลงใต้หมายพิชิตอาณาจักรซ่งอีก คราวนี้ ขุนพลงักฮุยยกทัพมาต้านทาน แต่ต้องหนักใจเพราะไม่อาจสยบ ลู่เหวินหลง ผู้เยี่ยมยุทธ์ได้ ถึงกับต้องขอหย่าศึกชั่วคราว แต่ หวางจั่ว คนสนิท
ของงักฮุยทราบมาว่า แท้จริงแล้ว ลู่เหวินหลง เป็นชาวซ่ง แต่ถูกปิดบังความจริง จึงใช้กลอุบาย ยอมตัดแขนตัวเองเพื่อสร้างเรื่องลวงว่างักฮุยลงทัณฑ์ เพื่อให้ อู้ซู่ ไว้ใจจนรับเข้ามาอุปการะ


ภาพแผนที่มณฑลต่างๆ ของอาณาจักรจิน หรือ กิมก๊ก สีเหลืองด้านล่างคือ อาณาจักรซ่ง สีชมพูด้านซ้ายคือ อาณาจักรซีเซี่ย
ที่มาของภาพ 

ในมังกรหยก ชื่อของ อ้วงง้วนอั้งเลียก เป็นสำเนียงแต้จิ๋ว แต่จริงๆ แล้ว มีความคล้ายคลึงกับ หวันเหยียน
อู้ซู่ เพราะ อ้วงง้วนอั้งเลียก ในภาษาจีนกลางคือ "หวันเหยียน หงเลี่ย" (完颜洪烈)

อ้วงง้วนอั้งเลียก เมื่อได้เอี้ยคังเป็นลูกก็เลี้ยงดูอย่างดี ถึงขนาดต่อมาได้ทราบความจริงจากก๊วยเจ๋งแทนที่จะกลับตัวกลับใจ ช่วยเหลือชาวฮั่นด้วยกัน เอี้ยคังหลงใหลในลาภยศ และคำลวงของบิดาปลอม ก่อความผิดพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงขนาดคิดฆ่าพวกเดียวกันกระทั่งพบจุดจบอย่างน่าอนาถ เป็นตัวอย่างของคนชั่วช้าต่อบ้านเมืองที่ได้รับผลกรรมได้อย่างสาสมยิ่ง

เรื่องของ ลู่เหวินหลง จบลงด้วยคุณธรรมน้ำมิตร แต่เรื่องของ เอี้ยคัง แม้จะลอกเนื้อหามา แต่จบลงด้วยความน่าชิงชังชวนสลดใจ

เป็นสีขาวดำของชีวิตที่แตกต่าง แต่มาจากชะตาชีวิตเดียวกัน