Sport and Entertainment World

Nioh ซามูไรไกจิน แห่งศึกชิงแผ่นดินเซ็นโกคุ

คอลัมน์ Game Chronicles



ต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2560 เกมนิโอ (Nioh) ออกวางจำหน่ายทั่วโลก ตัวเกมได้ชื่อว่ามีความยากมหาโหด แต่ก็เล่นสนุก ท้าทายความสามารถผู้เล่นได้ดี แถมในบ้านเราก็สร้างชื่อเสียงได้โดดเด่น ได้รับความนิยมตั้งแต่ช่วงที่เกมยังไม่ออก มีการสร้างห้องกลุ่มในชุมชนออนไลน์เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเนื้อหาในเกมกันเป็นจำนวนมาก
 
นิโอเป็นผลงานของ Team Ninja อดีตผู้สร้าง "นินจาไกเด็น" เกมแอ็กชั่นนินจาปาจอย(เพราะความยาก) ซึ่งแฟนเกมชาวไทยน่าจะรู้จักกันดี หรืออย่างน้อยก็อาจเคยได้ยินชื่อมาก่อน ส่วนผู้จัดจำหน่ายคือโซนี่ (Sony Interactive Entertainment) ดังนั้น นิโอ จึงเป็นเกมเอ็กคลูซีฟ สามารถเล่นได้บนเครื่อง PS4 เท่านั้น
 
เดิมที โครงการสร้างเกมนี้ วางแผนให้อ้างอิงจากบทหนังที่เขียนไม่เสร็จของอากิระ คุโรซาว่า โดยเริ่มงานกันเมื่อปี 2547 แต่ต้องผจญกับอุปสรรคมากมาย สุดท้ายก็ต้องรื้องานใหม่หมดสมัยทีมนินจาเข้ามาทำ จนเวอร์ชั่นสุดท้ายแทบไม่ได้มีต้นแบบจากพล็อตของผู้กำกับฯ ชื่อดังชาวญี่ปุ่นผู้ล่วงลับแล้ว หากแต่ยึดเอารูปแบบเกมแอ็กชั่น RPG ที่ไปได้ดีในตลาดโลกอย่าง Dark Souls มาปรับใช้ ผสมผสานกับสไตล์บางอย่างของนินจาไกเด็น จนออกมาเป็นนิโอ อย่างที่เห็นกัน

ภาพวาดสงครามเซ็นโกคุ

เนื้อเรื่องของนิโอ เล่าถึงช่วงเวลาแห่งสงครามเซ็นโกคุ(ไปจนถึงช่วงแรกของยุคเอโดะ) ไฟแห่งการสู้รบแผ่ขยายไปทั่วแผ่นดินญี่ปุ่น ความรุนแรงและความตายโหมให้สิ่งชั่วร้ายก่อเกิดขึ้นแทรกแซงไปกับความขัดแย้งของเหล่ามนุษย์ ภูติปีศาจ "โยไค" กลายเป็นบอสที่ปรากฏในเกมรอรับการมาเยือนจากผู้เล่น อาทิ ปีศาจฮิโนะเอ็นมะ(ปิศาจแฝงฝัน), โจโระกูโมะ (ปีศาจแมงมุม) และ ยูกิ-อนนะ (เจ้าหญิงหิมะ) เป็นต้น
 
คนเล่นรับบทเป็น วิลเลียม อดัมส์ ซามูไรชาวตะวันตก ที่จับพลัดจับผลู เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ดังกล่าว ระหว่างการผจญภัย เขาจะได้พบกับบุคคลสำคัญทางประวัติศาตร์มากมาย เช่น ฮัตโตริ ฮันโซ, โตกุกาว่า อิเอยาสึ, อิชิดะ มิตสึนาริ, ชิมะ ซาคอน, คุโรดะ นากามาสะ

การสู้รบระหว่างไดเมียวต่างๆ

กล่าวถึงประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคเซ็นโกคุ (ญี่ปุ่น: 戦国時代 Sengoku-jidai) นั้นเป็นช่วงเวลาของความไม่สงบซึ่งเกิดจากอำนาจการปกครองของ โชกุน ตระกูลอะชิคางะ ในยุคมุโรมาจิเสื่อมลง ทำให้บรรดาไดเมียวผู้ปกครองแคว้นต่างๆ ในญี่ปุ่นต่างพากันตั้งตนเป็นอิสระ โดยเฉพาะไดเมียวที่อยู่ห่างจากเมืองหลวงเกียวโตมากๆ และทำสงครามกันเอง ทำให้ญี่ปุ่นลุกเป็นไฟ บ้านเมืองไม่มีขื่อแป โชกุนที่เกียวโตไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเป็นเพียงหุ่นเชิดของไดเมียวที่มีอำนาจ
 
ทั้งนี้ ช่วงแรกของความขัดแย้ง ถูกเรียกขานกันว่า “ช่วงสงครามโอนิน” โดยตำแหน่ง เคนเร หรือผู้แทนโชกุน เป็นตำแหน่งที่มีอำนาจมาก โฮโซคาวา คัทซูโมโตะ เป็นเคนเรในสมัยของโชกุนอะชิคางะ โยชิมาสะ และวางแผนจะให้น้องชายของโชกุน คือ อะชิคางะ โยชิมิ เป็นโชกุนคนต่อไป แต่พ่อตาของโฮโซคาวา คือ ยามานะ ซูเซน ต้องการจะตั้งลูกชายของโชกุน คือ อะชิคางะ โยชิฮาสะ เป็นโชกุนแทน สงครามโอนินจึงเริ่มต้นใน ค.ศ.1467 โชกุนประกาศว่าถ้าฝ่ายไหนเริ่มก่อนจะเป็นกบฏ แม้ฝ่ายโฮโซคาวาจะเริ่มก่อนแต่ก็เกลี้ยกล่อมให้โชกุนเชื่อว่าฝ่ายยามานะเริ่มก่อน โชกุนจึงประกาศให้ยามานะเป็นกบฏ ทั้งสองฝ่ายต่างมุ่งจะสร้างความเสียหายให้อีกฝ่ายโดยการเผาบ้านเรือน การต่อสู้ทำให้เมืองเกียวโตพินาศย่อยยับ ชาวบ้านหอบข้าวของหนีออกนอกเมือง



สงครามลุกลามไปทั้งญี่ปุ่น บรรดาไดเมียวแตกเป็นสองฝ่าย แม้ประเทศจะตกอยู่ในกลียุคแต่โชกุนยังคงอาศัยอยู่ในปราสาทคินคาคุจิ ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นโอกาสให้ไดเมียวต่างๆ ตั้งตนเป็นอิสระ ใน ค.ศ.1471 จังหวัดคางะ พระสงฆ์นิกายแดนบริสุทธิ์ก่อกบฏขับไล่พวกไดเมียวออกไป เรียกว่า กบฏอิคโค-อิคคิ ประกอบด้วยชาวบ้านและซามูไรระดับล่าง กบฏอิคโค-อิคคิสะสมกำลังได้มากในตอนเหนือ
 
ต่อมา แม้ทั้งโฮโซคาวาและยามานะต่างเสียชีวิตใน ค.ศ.1473 แต่สงครามยังไม่จบ ความเสียหายของเมืองเกียวโตครั้งนี้ร้ายแรงเกินฟื้นฟู จนภายหลัง โตกุกาว่า อิเอยาสึ ต้องย้ายเมืองหลวงไปที่เอโดะในที่สุด
 
อย่างไรก็ดี ยุคนี้ได้รับการขนานนามว่า เป็นสมัยแห่งวีรบุรุษ โดยเฉพาะวีรบุรุษทั้งสามที่รวมประเทศญี่ปุ่นให้กลับเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง ได้แก่ โอดะ โนบุนากะ โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ และ โตกุกาว่า อิเอยาสึ สำหรับอักษรคันจิของคำว่า เซ็นโกคุ ตรงกับคำว่า จ้านกว๋อ ในภาษาจีน หมายถึง ยุครณรัฐ หรือยุคแห่งไฟสงคราม นั่นเอง