Crazy World

เมื่อผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซานกลายเป็นกษัตริย์สยาม

ซ้องกั๋งถูกจัดให้เป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน ซึ่งประกอบไปด้วย
.
1 สามก๊ก
.
2 ซ้องกั๋ง
.
3 ไซอิ๋ว
.
4.ความฝันในหอแดง
.
ในจำนวนทั้งสี่เล่ม คนไทยดูจะคุ้นเคยกับสามก๊ก ไซอิ๋ว มากที่สุด แต่จะว่าไปแล้วซ้องกั๋งก็สนุกเร้าใจและมีรสชาติไม่แพ้กัน
.
วรรณกรรมทั้งสี่เล่มนี้ให้รสชาติที่แตกต่างกันออกไป ความฝันในหอแดงเป็นเรื่องรักและโลกีย์ ไซอิ๋วเต็มไปด้วยความมหัศจรรย์พันลึกและธรรมะ สามก๊กคือการวางกลศึกและเล่ห์รณยุทธ์ ด้านซ้องกั๋งเต็มไปด้วยเรื่องฮึกหาญของผู้กล้า
.
ไทยเรียกวรรณกรรมเรื่องนี้ว่า ซ้องกั๋ง ตามชื่อของตัวละครเอก ซ้องกั๋ง หรือ ซ่งเจียง (宋江)​ ที่ถือเป็นผู้นำของ 108 ผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซาน (梁山) แต่วรรณกรรมชิ้นนี้ทางจีนเรียกว่า สุยหู่จ้วน (水浒传) แปลตรงตัวคือ 'บันทึกชายน้ำ'​เนื่องจากชุมโจรที่พวกของซ่งเจียงอยู่ ตั้งอยู่ในบริเวณบึงน้ำของภูเขาเหลียงซาน ในมณฑลซานตง และชื่อภูเขานี่เองที่ทำให้คนไทยรู้จักเรื่องนี้ในอีกชื่อว่า  'ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเขาเหลียงซาน' 

ซ้องกั๋ง เป็นวรรณกรรมที่ถูกสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หยวนโดย ซือไน่อัน (施耐庵) แต่งย้อนไปยังยุคของซ่งฮุ่ยจง 
ฮ่องเต้ราชวงศ์ซ่ง เป็นเรื่องราวที่เล่าขานเกี่ยวกับ 108 ผู้กล้า ซึ่งมีซ้องกั๋งหรือซ่งเจียงเป็นผู้นำ ซ่งเจียงเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงทางประวัติศาสตร์ ปรากฏชื่ออยู่เพียงสั้นๆ ในพงศาวดารราชวงศ์ซ่ง  แต่วรรณกรรมซ้องกั๋งทำให้ชื่อของซ่งเจียงกลายเป็นอมตะ ซ่งเจียงและพวก แต่ละคนล้วนมีเหตุให้หนีราชภัยและการกลั่นแกล้งของขุนนางชั่ว มารวมตัวกันตั้งตนเป็นอิสระ ต่อต้านราชสำนักอยู่ที่เขาเหลียงซานปอ เรื่องราวของพวกเขามีกลิ่นอายคล้ายๆ กับเรื่องของโรบินฮู้ดแห่งป่าเชอร์วู้ดที่ 'ปล้นคนรวยช่วยคนจน  (劫富济贫) ' แต่สุดท้ายพวกเขาก็ยอมสวามิภักดิ์ต่อราชสำนักซ่ง ซ้ำยังช่วยทางการปราบกบฏกลุ่มอื่นอีกต่างหาก ที่สุดส่วนใหญ่ก็พบจุดจบแบบน่าเศร้า พูดง่ายๆ คือราชสำนักหลอกใช้ให้กบฏฆ่าฟันกันเองจนไม่เหลือแรงมาต่อต้านราชสำนักได้อีก
.
วรรณกรรมซ้องกั๋งถือเป็น วรรณกรรมของผู้ที่มีหัวใจกบฏ ไม่ยอมศิโรราบต่ออำนาจนำ จนมีคำกล่าวในหมู่ชาวจีนว่า คนหนุ่มไม่ควรอ่านซ้องกั๋ง (เพราะจะทำให้จิตใจฮึกห้าวไม่เชื่อฟังผู้หลักผู้ใหญ่) 
.
ว่ากันว่า เหมาเจ๋อตงโปรดปรานวรรณกรรมเรื่องนี้เป็นอย่างมาก เพราะเต็มไปด้วยเรื่องราวของผู้กล้าซึ่งมีจิตวิญญาณแห่งการปฏิวัติ ที่ 'ธำรงคุณธรรมแทนสวรรค์ (替天行道) ' จะเรียกว่ามีอุดมการณ์เดียวกันก็ไม่ผิด เหมาเจ๋อตงในวัยหนุ่มยังเคยเดินทางขึ้นเขาเหลียงซานเพื่อไปคารวะต่อจิตวิญญาณอันหาญกล้าของผู้ยิ่งใหญ่แห่งเขาเหลียงซานด้วย ต่อมาเมื่อเหมาเจ๋อตงใช้นโยบาย 
'กำจัดชนชั้นเจ้าที่ดิน แจกจ่ายที่นา (打土豪,分田地) ' ก็ไม่ต่างไปจากการปล้นคนรวยช่วยคนจนในเรื่องซ้องกั๋งนี่เอง
.
คนไทยรู้จักซ้องกั๋งครั้งแรกจากพงศาวดารจีนสำนวนแปลฉบับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) จากนั้นก็มีแปลกันมาอีกหลายๆ สำนวน ทั้งฉบับเต็ม ฉบับย่อ แต่ทว่า ซ้องกั๋งที่คนไทยส่วนใหญ่ได้อ่านเป็นเพียงภาคแรก น้อยคนนักจะรู้ว่าซ้องกั๋งยังมีภาคต่อมา และในซ้องกั๋งภาคต่อมาที่คนไทยไม่ค่อยรู้จักนี่เอง ที่มีเรื่องราวของสยามประเทศเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย !
.
อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้นว่า ซ้องกั๋งภาคแรกนั้นจบลงแบบโศกนาฎกรรม เมื่อกองกำลังแห่งเขาเหลียงซานที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อราชสำนักแล้วถูกใช้ให้ไปปราบกบฎ ทำให้ 108 ผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซานค่อยๆ ล้มหายตายจากกันไป บ้างก็ตัดสินใจตีจากเหลียงซาน ตัวของซ่งเจียงเอง ต่อมาก็ถูกพระราชทานสุราพิษให้ฆ่าตัวตาย ในพงศาวดารจีนซ้องกั๋งฉบับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์กล่าวไว้ว่า
.
“ซ้องกั๋งพูดว่า พวกเราพี่น้องก็ล้มตายกระจัดกระจายไปหมดสิ้น ประการหนึ่งจะคิดกบฏไม่ได้ เทพยดาฟ้าดินตกแต่งไว้แน่นอน เรามาตายเสียด้วยกันดีกว่า ชื่อเสียงจะได้ปรากฏสืบไป”
.
ซ่งเจียงตายด้วยสุราพิษในที่สุด เหลียงซานล่มสลาย เป็นอันปิดฉากซ้องกั๋งภาคแรก แต่เรื่องซ้องกั๋งยังไม่จบแค่นั้น
เพราะต่อมามีผู้แต่งซ้องกั๋งภาคสองขึ้นมา ได้แก่ สุยหู่โฮ่วจ้วน (水浒后传) ซ้องกั๋งภาคปลาย เขียนโดย เฉินเฉิน (陈忱) นักเขียนยุคปลายหมิงต้นชิง เฉินเฉินเขียนซ้องกั๋งภาคปลายขึ้นมาในช่วงวัยชรา ซึ่งในเวลานั้นแผ่นดินราชวงศ์ต้าหมิงของชาวฮั่นถูกราชวงศ์ชิงของชาวแมนจูยึดครองไปแล้ว ในเวลานั้นมีผู้กล้ามากมายที่ไม่ยอมเป็นข้าสองเจ้า บ่าวสองนาย บ้างเร้นกาย บ้างโยกย้ายทิ้งแผ่นดินจีนไปอยู่ต่างแดน ชะตากรรมไม่ต่างจากเหล่าผู้กล้าแห่ง              เขาเหลียงซานที่แตกฉานซ่านเซ็นล้มหายตายจาก  นิยายซ้องกั๋งภาคปลายที่เฉินเฉินเขียนก็เหมือนเป็นการระบายความอัดอั้นตันใจของผู้ที่สูญเสียแผ่นดินให้คนอื่นมาเป็นเจ้าเข้าครอง และในหนังสือเล่มนี้เองที่เฉินเฉินเขียนให้หนึ่งในผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซานทิ้งแผ่นดินจีนไปเป็นกษัตริย์ของต่างแดน  คนผู้นั้นคือ หลี่จุ้น (李俊) 

หลี่จุ้น เป็นผู้กล้าลำดับที่ 26 ของ 108 ผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซาน พื้นเพเป็นคนหลู่โจว(เมืองเหอเฝย ในอานฮุยปัจจุบัน) หลี่จุ้นเกิดมาคิ้วหนาตาโต เสียงดังกังวาน เชี่ยวชาญการรบทางน้ำจนได้ชื่อว่าเป็น 'มังกรแม่น้ำ'​ (混江龙) แต่เดิมเป็นโจรสลัด ครั้นมาพบกับซ่งเจียงก็นับถือเป็นหัวหน้า ติดตามซ่งเจียงไปอยู่ ณ เขาเหลียงซาน หลี่จุ้นถือเป็นแม่ทัพเรือของพวกเขาเหลียงซาน หลี่จุ้นนำชัยมาให้พวกเขาเหลียงซานหลายต่อหลายครั้ง 
.
แต่สงครามครั้งสุดท้ายของหลี่จุ้นที่ซูโจว เมื่อเสร็จศึกปราบกบฏแล้ว ราชสำนักเรียกตัวซ่งเจียงกับพวกกลับไปรับความดีความชอบยังเมืองหลวง แต่หลี่จุ้นนั้นไม่อยากรับราชการ หรืออาจเป็นเพราะเขาอ่านออกว่าราชสำนักไม่จริงใจ หลี่จุ้นกับสองพี่น้อง ถงเวย (童威) ถงเมิ่ง (童猛) จึงทำหนังสือถึงซ่งเจียงอ้างว่า “เนื่องจากตน (หลี่จุ้น) ป่วย มิอาจติดตามไปเมืองหลวงได้ ขอพักรักษาตัวก่อน โดยจะขอ ถงเวย ถงเมิ่ง ไว้ข้างกายเพื่อช่วยดูแลตัว”
.
เมื่อซ่งเจียงยกทัพจากไปแล้ว หลี่จุ้น พร้อมสองพี่น้องตระกูลถง ก็ไปชวนผู้กล้าสี่คน ทั้งเจ็ดต่อเรือแล้วแล่นใบออกจากเมืองท่าไท่ฉางกั่ง เมืองซูโจว ออกสู่ท้องทะเล ฝ่าคลื่นลมไปสู่แดนไกลทิ้งแผ่นดินแม่ไว้เบื้องหลัง
.
เฉินเฉินยังเล่าต่อว่า สุดท้ายเรือของหลี่จุ้นและพวกก็มาเทียบท่าที่เกาะแห่งหนึ่งของสยามประเทศ หลี่จุ้นและพวกขึ้นจากเรือมาปักหลักที่เกาะแห่งนี้ ตั้งตัวเองเป็นใหญ่ ต่อมา สยามส่งกองทัพมาขับไล่ แต่กองทัพของสยามกลับถูกพวกหลี่จุ้นตีจนแตกพ่าย หลี่จุ้นและพวกยกทัพตีต่อได้ชัยเรื่อยมา จนมาประชิดเมืองหลวงของสยามประเทศ กษัตริย์สยามที่อ่อนแอต้องออกมาขอสงบศึก และยอมแต่งตั้งให้หลี่จุ้นเป็นเจ้าเมืองปกครองเกาะดังกล่าวต่อไป 
.
ต่อมาไม่นาน เกิดการก่อขบถขึ้นในเมืองหลวงของสยามประเทศ กษัตริย์สยามถูกพวกกบฎปลงพระชนม์ บ้านเมืองวุ่นวาย หลี่จุ้นและพวกยกทัพมาช่วยปราบกบฏจนบ้านเมืองสงบราบคาบ แต่ราชบัลลังก์ว่างลง หลี่จุ้นได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองประเทศสยาม พวกของหลี่จุ้นได้รับความดีความชอบเป็นขุนนางโดยทั่วกัน
.
นี่เองที่ว่า ผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซานกลายมาเป็นกษัตริย์เมืองสยาม !
.
แต่ว่ากันว่า ที่เฉินเฉินแต่งให้หลี่จุ้นไปเป็นกษัตริย์สยาม แท้จริงแล้วเป็นการเทียบเคียงถึง แม่ทัพเจิ้งเฉิงกง (郑成功) ที่ไม่ยอมเป็นข้าแมนจู แล้วไปตั้งตัวเป็นเจ้าอยู่ที่ไต้หวันในยุคของเฉินเฉินนั่นเอง
.
เรื่องหลี่จุ้นได้เป็นกษัตริย์เมืองสยามนั้นแม้จะเป็นเรื่องแต่ง แต่ก็มีสีสันน่าสนใจ เพราะใครเลยจะคิดว่า จากผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซาน จะข้ามน้ำข้ามทะเลมาเกี่ยวพันกับเมืองไทยได้ขนาดนี้.
.
.
เรื่อง : สมชาย จิว
ภาพประกอบ : เพ็ญ​นภา​ บุปผา​เจริญ​

/////